سیر هنوز هم یک گیاه دارویی پرمصرف با عملکردهای انباشته شدن غذا، از بین بردن رکود، کشتن باکتری ها و حشرات است. در کتابهایی مانند «متریا مدیکا اصلاح شده جدید» و «مجموعه ماتریا مدیکا» ثبت شده است.
سیر می تواند سنتز مواد سرطان زا - نیتروزامین ها را مسدود کند، از رشد سلول های سرطانی جلوگیری کند و قدرت کشتن بسیار قوی در برابر سلول های سرطانی دارد. و نام مستعار دیگر آن "پاک کننده عروق" است، به این معنی که می تواند چربی و ویسکوزیته خون را کاهش دهد، خطر ابتلا به بیماری های قلبی، ترومبوز مغزی و سایر بیماری ها را کاهش دهد. علاوه بر این، سیر می تواند در برابر پیری مقاومت کرده و رشد مو را تقویت کند.
بیماران مبتلا به بیماری کبدی نباید آن را بخورند. برخی از ترکیبات سیر بر روی معده و روده ها نیز اثر محرکی دارند که می توانند از ترشح مایع گوارشی در روده ها جلوگیری کرده، بر هضم غذا تأثیر بگذارند و بسیاری از علائم مانند حالت تهوع را در بیماران هپاتیت تشدید کنند. علاوه بر این، اجزای فرار سیر می تواند گلبول های قرمز و هموگلوبین خون را کاهش دهد و ممکن است باعث کم خونی شود که برای درمان هپاتیت مفید نیست.
اسهال غیر باکتریایی نباید خورده شود: زمانی که آنتریت غیر باکتریایی یا اسهال رخ می دهد، سیر را نباید به صورت خام خورد. از آنجایی که در بافت مخاطی روده التهاب وجود دارد، آلیسین تند می تواند روده را تحریک کرده و باعث احتقان و ادم مخاط روده شود، ترشح ترشح را تقویت کرده و وضعیت را بدتر می کند.
بیماران مبتلا به بیماری های چشمی نباید سیر بخورند: طب سنتی چینی معتقد است که مصرف طولانی مدت سیر به مقدار زیاد می تواند به کبد و چشم آسیب برساند. علاوه بر این، خوردن مقدار زیادی سیر در فصل تابستان و پاییز بیشترین تاثیر را روی چشم دارد.